W halach produkcyjnych, magazynach czy nawet na placach służących do parkowania pojazdów coraz częściej pojawiają się posadzki żywiczne. Dlaczego właśnie żywice epoksydowe i żywice poliuretanowe są wybierane na materiał podłoża? Żywice epoksydowe to jedno- lub dwuskładnikowe żywice syntetyczne, dzięki którym stworzyć można nietopliwe i nierozpuszczalne tworzywa sztuczne. Dzieje się tak na skutek reakcji sieciowania z uczestnictwem ugrupowań epoksydowych. Posadzki żywiczne, których składnikiem są żywice epoksydowe są zatem twarde, bardzo przyczepne oraz względnie chemoodporne. Żywice epoksydowe są także używane do zalewania elementów elektrycznych oraz jako kleje do metali. W wersji nieutwardzonej stają się wysoko lepką cieczą. Z kolei żywice poliuretanowe powstają w wyniku polimeryzacji wielofunkcyjnych izocyjanianów do amin i alkoholi. Poliuretany dość łatwo się przetwarza, ale mają przez to mniejszą odporność mechaniczną, z nich produkuje się włókna elastyczne (na przykład lycry czy elastan), które wykorzystać można między innymi do produkcji buta, a konkretnie podeszwy. Żywice poliuretanowe stosuje się w przemyśle meblarskim, samochodowym oraz obuwniczym. Są także składnikiem, z którego robi się posadzki żywiczne. W domach prywatnych przykładem poliuretanu jest gąbka do mycia, kity uszczelniające i rozmaite materiały izolacyjne. Posadzki żywiczne są w tym momencie najpopularniejsze ponieważ łączą w sobie kilka bardzo istotnych cech. Po pierwsze znoszą nawet bardzo duże obciążenia mechaniczne działające na posadzkę (w tym zarówno obciążenia stałe, jak i pojawiające się sporadycznie). Po drugie mają wysoką chemoodporność, co oznacza, że nie zmieniają się pod wpływem stężeń, temperatur i czasu oddziaływania substancji chemicznej. Dzięki temu mogą być dezynfekowane wszelkiego rodzaju środkami do czyszczenia posadzek, bez obawy przed ich zniszczeniem. I wreszcie po trzecie nadają się do bardzo różnorodnych zastosowań.
Żywice epoksydowe